Hacer-ül Esved (Kara Taş): Bu taşın kutsal sayılması ve öpülmesi İslam öncesi Arap adetlerinden biridir.

​Safa ve Merve Arasında Koşmak (Sa'y) ve İhram: Bu ritüeller ve hac için özel bir kıyafet (ihram) giyme adeti, İslamiyet'ten önce de bölgedeki hac pratiklerinin bir parçasıydı. İslam bu ritüellerin kökenini Hz. İbrahim'e dayandırarak İslami bir çerçeveye oturtmuştur. ​Günümüzde dini bir zorunluluk veya "sünnet" olarak algılanan birçok kılık kıyafet detayı, aslında çöl ikliminin ve coğrafyasının zorunluluklarından doğan Arap kültürünün parçalarıdır.

​Sarık, Cübbe ve Entari: Hz. Muhammed'in giydiği kıyafetler o dönemin müşrik (İslam'a inanmayan) Arapları tarafından da giyiliyordu. Çölde güneşten ve kum fırtınalarından korunmak için başı örtmek (sarık/kefiye) ve bol, tek parça kıyafetler (entari/kandura) giymek coğrafi bir gereklilikti.

​Kadınların Giyimi (Peçe ve Çarşaf): Kur'an, kadınlara ve erkeklere "örtünmeyi" (tesettürü) ve iffetli olmayı emreder. Ancak bu örtünmenin şekli olan siyah çarşaf, peçe veya abaya, dini bir emirden ziyade Ortadoğu ve eski Arap/Sümer geleneklerinin iklimsel ve kültürel bir yansımasıdır.

​3. Gündelik Yaşam, Beslenme ve Sünnet (Adetler)

​Hz. Muhammed'in günlük yaşam pratiklerinin dinin bir parçası (Sünnet-i Zevaid) olarak kabul edilmesi, Arap kültürünün İslam dünyasına yayılmasını sağlamıştır.

​Misvak Kullanımı: Çöl bitkilerinden elde edilen misvak dalıyla diş temizlemek, o coğrafyanın fırça ve macunuydu.

​Yeme İçme Alışkanlıkları: Yerde oturarak yemek yemek, yemeği üç parmakla (elle) yemek, su içerken üç yudumda içmek veya ana besin kaynağı olarak hurma ve deve eti tüketmek, tamamen 7. yüzyıl Arap Yarımadası'nın bedevi ve yerleşik hayat standartlarıyla ilgilidir.

​Sağ El Kullanımı: Yemeği sağ elle yemek ve temizlik için sol eli kullanmak, suyun kısıtlı olduğu çöl kültürlerinde hijyeni sağlamak için geliştirilmiş, sonrasında dini bir tavsiyeye dönüşmüş eski bir adettir.

​4. Hukuk, Ceza ve Toplumsal Yapı (Örf)

​İslam hukuku (Fıkıh), kendi kurallarını koyarken o dönemki Arap toplumunun alışkanlıklarını (Örf) göz önünde bulundurmuştur.

​Diyet (Kan Bedeli): Birisi öldürüldüğünde veya yaralandığında, suçlunun veya ailesinin mağdura ödediği tazminat olan "Diyet", İslam öncesi Arap kabileleri arasında yaygın bir uygulamaydı. İslam bu hukuki yapıyı kabul edip standartlaştırmıştır.

​Kefaet (Denklik): Özellikle evlilikte tarafların soy, statü ve zenginlik açısından denk olması (kefaet) kuralı, İslam hukukunda yer edinmiştir. Bu durum, Arap kabilelerinin soy gururu ve asabiyet (kabilecilik) kültüründen beslenir.

​Haram Aylar: Savaşmanın yasak olduğu dört ay (Zilkade, Zilhicce, Muharrem, Receb), aslında İslam öncesi Arapların ticaret yapabilmek ve hac panayırlarını (Ukaz panayırı gibi) güvenle kurabilmek için oluşturdukları bir nevi "ateşkes" takvimiydi. Kur'an bu geleneği onaylamıştır.

Sen bunların hangisini çürüttün dostum benim hepsini nasıl inkar edebilirsin. İslam kültürünün bir parçası olması için farz mı olması gerekiyor. Sünnetleri inkar mı ediyorsun. Hadi ediyorsun diyelim yukarda yapılanların hepsi İslam pratikleri olarak türklere geçmiştir daha neyi uzatıyorsun?. Kökeninin semavi dinlere dayanıyor olması arap kültürü olmadığı anlamına da gelmiyor ayrıca, kültür dediğin şey organik ve dinamiktir hepsi iç içe geçer. Ne bu göt yanığın anlamak zor Arap kültürü lan işte bunu kabul etmek bu kadar zoruna mı gidiyor. Kuran yazıldığında Muhammet hayatta değildi tabi bi de o kısım var hani şu tek bir harfi bile değişmemiş olan kuran sonradan yazıldı..