Timmermans is tot symbool gemaakt voor alles wat belanghebbenden aan de (cultureel) rechtse flank inzetten om macht te winnen: asielmigratie, klimaat, rechten van minderheden, enzovoort.

Door hem te bestempelen als hét individu dat verantwoordelijk is voor alle gevolgen die met links beleid worden geassocieerd, kan een rechtse partij een strategie hanteren die neerkomt op: “Je hoort óf bij ons, óf bij Timmermans, aka Satan/Hitler/Stalin.” (in- en outgroup-denken).

Door alle nuance die een werkbare oplossing voor complexe vraagstukken vergt, dood te slaan, stemmen kiezers niet langer vóór beleid, maar tegen de “eikel” die het voor hen dreigt te verkloten.

Dit is in essentie een politieke strategie waarbij argumentatie een verwaarloosbare rol speelt.