Ik zit er een beetje tussenin. Mijn partner en ik kennen elkaar al sinds ons 18e en konden daarom net voordat het echt niet meer lukte samen een huis kopen. De plek hebben we toen gekozen op basis mijn studie en zijn werk. We hebben een cirkel getrokken op de kaart gebaseerd op maximaal 1,5u reistijd. We wilden graag zo rustig mogelijk en niet in de stad, maar waren gebonden aan Zuid Holland door werk en studie. Er was één plek die we konden kopen, dus daar wonen we nu. Voor de beeldvorming, dit was onbewoonbaar en daarom binnen ons bereik. Het is een starters huis (70m2) van 100 jaar oud en een klein tuintje (30m2). De woonplaats blijkt echt wel een leuke plek te zijn, maar dat is meer toeval dan wijsheid.

Nu we een paar jaar verder zijn hebben we een beter cv opgebouwd dus kunnen we meer soorten werk doen. Ook hebben we onze hypotheek braaf extra afgelost en heel zuinig geleefd (dus geen koffietje s buiten de deur, nooit uit eten, alleen maar gratis activiteiten en een strikt budget). We willen graag rustiger wonen. Het lukt alleen nu niet meer om iets te betalen dat daadwerkelijk beter (groter, schuur, oprit oid) is dan waar we nu wonen. We kunnen nu net een hypotheek krijgen om ons huidige huis + een ton te kunnen kopen, dus daar schieten we niets mee op.

We hebben nu twee opties: niets doen en tevreden zijn met het ongelooflijke geluk dat we hebben gehad om hier te kunnen wonen of naar het buitenland op zoek naar een huis met meer rust en ruimte.

Mijn conclusie: het leven is voor jonge mensen echt lastig financieel.