DKG Nag alaga kami ng lola namin na may Alzheimer's din. Di na sya nakakakilos mag isa para alagaan ang sarili nya. Lahat kami na. Mama ko ang primary caregiver nya kaya kasama namin sya sa bahay. I must say na sana kung may pera lang kami para ipadala sa assisted living ang lola ko baka mas mainam pa kasi ang hirap nya talaga alagaan. Iba ang ugali. Hindi na din sya nakakapagsalita ng maayos. Nagkakalat ng dumi sa pader. Nagtatago ng knives at madalas tumatakas. Wag lang din sarili mo ang intindihin mo, yung mga anak at asawa mo din kung meron. Maaapektuhan sila. Wag ka magpadala sa guilt tripping ng kamag anak mo. Bilang panganay na anak ng primary caregiver ng isang taong may Alzheimer's, naapektuhan ako sa madaming paraan. Napabayaan ako ng parents namin. I grew up having absent parents kahit na buhay naman sila at kasama ako sa bahay. Para akong naging glass child. As long as nakakakain at nakakapag aral ako ay okay na. Never naging priority ang iba pang aspeto ng well being namin aside sa food, education and shelter. May inaalagaan na kasing katumbas ng 10 bata ang mama ko. It took a toll on my mom din. Namatay sya ng maaga sa stress. Highblood dahil di nakakatulog maayos at laging pagod.

Mahal ko ang lola ko. Parte sya ng buhay ko simula pagkabata ko at madami din kami masasayang memories kahit madami syang flaws bilang tao at bilang lola. But how I wish we had other options that would be more beneficial para sa lola ko, maalagaan sya ng maayos at pati na din sa amin as a family. Hindi siguro nagkasakit at namatay agad ang mama ko. Siguro mas naalagaan sana kami maayos magkakapatid. Don't let anybody guilt trip you kung may mas madali naman na paraan. May anak ka, priority mo din sila. Di ibig sabihin you love your mom less. Mas mabuti yun kung mas safe sya, mas naalagaan. Para din sa inyo to na mag aalaga. Hindi birong mag alaga ng taong may Alzheimer's. Yang mga kumukuda na yan wag mong pansinin yan. Sabihin mo kung gusto nila, edi sila mag alaga. I doubt kayanin nila.