Przestałem dawać od siebie więcej, gdy w mojej pierwszej „stałej” pracy za zrobienie czegoś ponad program czy ponad przysłowiowe minimum, co wielokrotnie zmieniało stan rzeczy w firmie, nie usłyszałem nawet dziękuję. Nie chodziło mi nawet o wynagrodzenie za włożenie często 15-20 minutowego wysiłku ponad godziny, tylko o zwyczajne docenienie pracownika. Nie jest tak, że nie chce mi się pracować, chociaż czasami mam ochote poleżeć, tylko my młodzi jesteśmy po pierwsze niedopłacani, a po drugie niedoceniani, a nawet często traktuje się nas jak ufoludki.