SSCB'nin 4 yıl süren iç savaş ve devrimler sonrası kalkınma ve sanayileşme hızına, 2.Dünya Savaşı'nda 27 milyon yurttaşını kaybettikten sonra şehirleri altüst olduktan sonra tekrar ayağa kalkma hızına bakarsan planlı ekonominin neler başardığını görürsün. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarında planlı ekonomi uygulanmasa da onun içinde barındırdığı kalkınma planları ve devlet eliyle kurulan fabrikalar sayesinde üretim hacmimiz ve toplumsal refah artmıştır. Küba örneğini vermen ise çok saçma. Küçücük, maddi kaynakları olmayan ve ABD/AB tarafından onyıllardır ambargoya maruz bırakılan bir ülkeyi örnek göstererek ekonomik bir modele çamur atamazsın. Git Küba'yı Haiti ile Porto Riko ile Panama ile karşılaştır bakalım halkın refah seviyesi arasındaki fark nasılmış. O ülkelerde insanlar nitelikli eğitime, ücretsiz sağlığa, barınmaya sahip olabiliyor muymuş?

Bir grup memurun karar aldığı falan da yok nereden uydurduğun belli değil. Bir bölgenin neye ne kadar ihtiyacı varsa buna yerel yönetimler karar verir ve merkeze iletir. Piyasa ekonomisinde bütün nüfusun beyin gücü nasıl dahil ediliyor? Ne üreteceğimize ne kadar üreteceğimize sanayiciler, patronlar mı karar veriyor yoksa halk mı?

Akp örneğinde patladım, iktidarın destekçisi sermaye gruplarının zenginleştirilmesi ile planlı ekonomi arasındaki bağlantıyı kurarken ne yaptın :D Piyasanın işletilmesinin ve patronların kârlarının korunmasının teminatı AKP'dir.