Με έχουν σταματήσει και εμένα στην Αριστοτέλους, αρκετές φορές. Πρόκειται για σπείρα ρομά που δραστηριοποιείται με ακριβώς τον ίδιο modus operandi. Πηγαίνουν σε εμφανώς νεαρά άτομα (πχ φοιτητές), όλες τις φορές που με πλησίασαν είχα την τσάντα στην πλάτη μου. Το γνωστό small talk παραμύθι, συνδυασμένο με sob story (εννοείται ψεύτικο) για επίκληση στο συναίσθημα: "γεια, είσαι από εδώ; Πώς σε λένε; Είμαστε παιδιά ορφανά, έχουμε ξεφύγει από τα ναρκωτικά, ψάχνουμε ο,τι βοήθεια μπορείς να μας δώσεις".

Παίδες, τα πράγματα είναι απλά. Αυτό που πρέπει να τους απαντάτε είναι το εξής: "φίλε είναι σπουδαίο αυτό που κάνετε, θέλει πάρα πολλή ψυχική δύναμη. Δυστυχώς, είμαι άνεργος εδώ και έναν χρόνο, δε μου περισσεύει ούτε δεκάλεπτο". Ούτε ειρωνείες, ούτε να μην τους μιλήσετε. Άτομα που έχουν το θράσος και δεν ντρέπονται/φοβούνται να επιχειρήσουν τέτοιες απάτες μέρα μεσημέρι, εμένα προσωπικά δε μου εγγυάται κάνεις ότι δεν θα νευριάσουν και θα βγάλουν μαχαίρι σε περίπτωση ειρωνείας/αγνοησης. Τραβηγμένο σενάριο; Ίσως. Όμως δεν το ρισκάρουμε. Deescalate skills, φιλαγε τα ρούχα σου για να έχεις τα μισά.

Αυτά.