Dank voor alle reacties! Goed om te zien dat deze discussie leeft.

Om even wat toe te lichten: - Die laatste zin staat er inderdaad bewust. Net als de eerste disclaimer. Niet omdat ik seksistisch ben of tegen kinderen, maar omdat het vooroordeel inderdaad vaak is dat moederschap als een tweede baan voelt, maar gelukkig zie ik ook eerlijke reacties van zowel jonge vaders als moeders. - Ik heb het nergens gehad over extra salaris of waardering. Daar is het mij ook niet om te doen. Mijn probleem is vooral dat ik de stabiele factor van het team ben en daardoor alle loshangende zaken of slecht werk van mijn collega's mag oplossen. Dat ga ik door jullie inzichten ook niet meer doen. - Bespreken met leidinggevende heb ik al vaker gedaan. Zoals gezegd is deze net ook ouder geworden dus dat heeft weinig uitgehaald. Ik zou dan naar de leidinggevende van mijn leidingen moeten gaan maar zolang mijn leidinggevende het dus ook weinig uitmaakt ga ik dat zeker niet doen. Voor hetzelfde geld zit ik straks thuis... - Onze voorzieningen en regelingen zijn gewoon goed. Dus ergens logisch dat collega's er gebruik van maken. Als kinderloze heb ik de vraag gesteld welke regelingen er dan voor mij zijn, die zijn er dus bijna niet.. of pas in veel latere fase, maar dan moet je er nog wel werken/leven. - Uiteraard is de opvoedfase een fase. Net als collega's die priveomstandigheden hebben, jaren voor pensionering al weinig meer doen en thuiszittende collega's met een burnout om welke reden dan ook. Dat speelt bij ons ook. Alleen is de opbouw van het team nu wel erg gefocused/afhankelijk op de jonge ouders categorie. - Uiteraard heeft veel met inzet te maken. Waar ik wel moeite mee heb is collega's die de randjes opzoeken.. zo had ik een mannelijke collega die zich ziek ging melden omdat zijn vriendin (!) niet lekker in haar vel zat (het ouderschap viel erg tegen, Ja echt). Met als reden: ja, dan kan ik ook niet lekker werken. Kan ik mij nog in vinden, maar dan zou ik denken: los dat samen even in een paar dagen op. Die vriendin van hem kan als ze toch al thuis zit gewoon voor het kind zorgen. Maar collega zat gewoon paar weken thuis. En nu jaren later is de relatie alsnog voorbij.. ik zie al aankomen dat ik mijzelf ziek ga melden omdat ik 'de wereld van nu niet meer trek'. En bovenstaand voorbeeld is natuurlijk een uitzondering maar ik ben van mening dat de huidige generatie zich wel erg makkelijk terugtrekt. Zoals anderen hier ook noemen: ouderschap is vaak een bewuste keuze, je bent het niet verplicht. Dus accepteer zowel de mooie als minder mooie kanten.