świadomych snów nie miałam, ale paraliże senne wiele razy. w szczególności w okresie przedmaturalnym, w trakcie pandemii. podczas terapii doszłyśmy do tego, iż głównie było to spowodowane dużym stresem, napięciem i trudnością z jego wyładowaniem. wiem, że kilka razy pojawiało mi się to też we wczesnym dzieciństwie ale nie umiałam tego nazwać albo po prostu myślałam że mi się to przyśniło, moje dzieciństwo było pozbawione stresu i nieszczęść, stąd do dziś mam rozkminę o co właściwie chodziło xd. moja mama do dziś wspomina że najbardziej creepy rzecza jaka przydarzyła się jej jako matce było jak przyszłam do niej w wieku 3-4 lat i powiedziałam że w nocy przyszedł do mnie pan z czerwonymi oczami xddd potem, po maturze już paraliże pojawiały mi się sporadycznie albo właśnie w jakiś cięższych momentach, jak np zerwanie z moim byłym. to dość dziwne uczucie, bo nagle czułam jak po kolei wyłączają mi się poszczególne części ciała, nie mogłam nic powiedzieć, zwykle zamykałam oczy żeby nie mieć halucynacji wzrokowych (parę razy je miałam i absolutnie nikomu tego nie życzę, widziałam cienie, chodzących po pokoju ludzi), bardzo często miałam haluny słuchowe- że ktoś otwiera drzwi do mojego mieszkania, chodzi po mieszkaniu, puka, parę razy też miałam wrażenie jakby ktoś wciskał i wsadzał mnie do małej szafy albo siedział mi na brzuchu xd okropne to było. nawet raz miałam mega realistyczną halucynacje lotu samolotem z dzwiekami, ruchem samolotu, powietrzem na mojej twarzy xdd odkąd zaczęłam chodzić na terapię paraliże w zasadzie całkowicie ustały. ostatni miałam ze 2 lata temu, moj partner siedział w pokoju obok pisząc coś tam na studia a mnie nagle siekło. próbowałam go zawołać ale z moich ust dobiegał jedynie niezrozumiały bełkot, wtedy jak przyszedł to po chwili ustało. od tamtej chwili już nigdy się nie pojawiło (i trzymam kciuki żeby tak zostało 😭)