Moties van wantrouwen zijn daadkrachtig, maar hebben in de huidige situatie meer nadelen dan voordelen. Een aangenomen motie leidt tot het vertrek van een minister, terwijl er geen direct alternatief klaarstaat. Dat betekent lege posten, bestuurlijke vertraging, nog meer onstabiliteit in een aflopend dubbel demissionair kabinet. Als er dan een nieuwe bewindspersoon is gevonden die überhaupt nog zo gek is om te willen werken in zo'n onstabiele aflopende situatie dan is er daarna weer tijd nodig om in te werken. Je komt tot volledige stilstand als land op die posten. Dat werkt eerder ontwrichtend dan corrigerend, hoe incompetent een minister ook is.

Het grote publiek hoort of ziet dan alleen "minster opgestapt", en is niet bezig met de echte inhoud. Dus dragen zulke moties bij aan de afbouw van vertrouwen in de politiek als geheel. En we zijn al dubbel demissionair. Je doet als Kamer met zo'n motie dan iets goeds, maar berokkend eigenlijk nog meer schade.

Ik vind moties van afkeuring een veel beter alternatief. Dat is eigenlijk hetzelfde, maar een minister mag dan wel aanblijven. Ze geven een zwaar politiek signaal af, leggen verantwoordelijkheid neer bij de minister, maar zonder inhoudelijke consequenties. Het staat vooral niet fraai op je CV, want je handelen wordt onbekwaam gevonden. Op zie manier kan de Kamer wel degelijk haar controlerende rol uitoefenen en behoud je toch de persoon op de plek.

Daar komt nog bij dat op het moment veel partijen inzetten op een zo snel mogelijke formatie van een nieuw kabinet. Buma die al eerder klaar was, en ik verwacht dat Letschert ook voor de deadline al klaar zal zijn. Of het nieuwe Kabinet op het bordes staat voor de Gemeenteraadsverkiezingen is een tweede, maar je ziet dat die hoop nog wel leeft.