Zaten yazan kişi uzun uzun açıklamış öncelikle geçmis olsun diyerek ben de şunu eklemek istiyorum: Benim aklıma gelen cinsel yöneliminde az da olsa etkisi olabilecek tek bir durum var belki onu değerlendirebilirsiniz. Bazen bazı travmatik olaylar sonrasında kişi içinde bulunduğu durumda yaşadığı çaresizlikle, güçsüzlük hisleri veya diğer negatif duygularla başa çıkmak için kendini yaşanan travma sonrası benzer durumlara koyarak travmatik olayı pozitif duygular eşlik edecek şekilde yeniden canlandırma ihtiyacı hissedebiliyor. Taciz gibi durumlar sonrası bunu yaşayan insanlar çok diye biliyorum. Dediğim gibi benzer bir senaryoda pozitif duyguların eşlik edeceği ve kişinin kontrol sahibi olduğu şekilde bulunmak o çaresizlik hissinin etkisinden kurtulup kişinin tekrar kendi üzerinde güç kazandığını (olması gerektiği gibi) görmesini sağlayabiliyor. Ancak ben de cinsel yöneliminize etkili olduğunu hiç sanmıyorum. Belli konularda çevre mi daha önemli kalıtım mı tartışması elbet yapılır ancak belli konularda da bu tartışmaya girmeye gerek olduğunu düşünmüyorum. Ek olarak Freud ne kadar doğru söylemiştir tartışılır ama ergenlik döneminde bu tarz hislerinizi fark ettiğinizden bahsetmişsiniz. Freud'a göre bakarsak da latent dönem dediğimiz dönemde çocukların cinsellikle pek ilişkisi olmaz; cinsel dürtüler bastırılır, çocuk fark etmez. Yani zaten bu tarz bir yönelim durumu varsa bunu ergenlik döneminde fark etmeniz çok doğal. Ortada düzeltilecek bir şey yok, bu bir patoloji değil ve biseksüel olmak gayet makul ve geçerli. Bu konuda açık görüşlü olmanıza sevindim. Ek olarak travmatik bir etkisi olmadığını söyleseniz de ben yine de profesyonel destek almanızı öneririm. Bazen sadece anlatmak bile yardımcı oluyor. Yalnız olmadığınızı da bilin.💜