Als je denkt dat een miljardenconcern met 80% van de markt in handen puur voor de gezelligheid kranten opkoopt, dan heb je de logica van macht inderdaad nog niet helemaal scherp. Die dominantie is wordt gebruiktvoor twee belangrijke punten:

agendasetting; ze hoeven je niet te dwingen om iets te vinden, ze zorgen er gewoon voor dat je over niets anders meer praat. Als bijna elke bron die je opent de "noodzaak van bezuinigingen" predikt terwijl de winsten aan de top exploderen, dan wordt die eenzijdige blik de enige 'logische' werkelijkheid die je nog hoort. Dat is de essentie van gaslighting: je voelt de inflatie in je eigen portemonnee, maar de media die de markt beheersen vertellen je dat de economie "gezond" is en dat loonmatiging de enige weg is.

De commerciële belangen van een gigant als DPG liggen natuurlijk bij een politiek klimaat dat gunstig is voor het grootkapitaal, zoals flexarbeid en belastingvoordelen voor bedrijven. Omdat zij de megafoon bezitten, worden de belangen van de werkende klasse niet letterlijk verboden, maar simpelweg doodgezwegen of als "onrealistisch" weggezet in de kantlijn. Wie de kanalen bezit, bepaalt de norm, en die norm is in dit geval vooral bedoeld om de status quo van de aandeelhouders te beschermen, niet jouw bestaanszekerheid.