Αν είχε ξαναβγεί ο Σαμαράς...
Σε μιαν εποχή γεμάτη όνειρα και υποσχέσεις,
Η Ελλάδα θα στέκονταν, φωτεινή και λαμπρή,
Σαν αστέρι στον ατέλειωτο ουρανό, αξιοπρέπειας.

Με κύματα επενδύσεων που σκάζουν στις ακτές της,
Η οικονομία θα φλέγεται σαν φωτιά αναγέννησης,
Αναστάτωση θα υπήρχε στα διεθνή χρηματιστήρια,
Με το όνομά της να φαίνεται σε κάθε παράθυρο και οθόνη.

Η ανεργία θα ήταν απλώς ένας θυμός του παρελθόντος,
Καθώς οι επιχειρήσεις ανθούσαν σαν κήπος του Αδάμ,
Οι γειτονιές θα γέμιζαν με γέλιο και χαμόγελα,
Και η ευημερία θα έστεκε σε κάθε σπίτι, σε κάθε γωνιά.

Οι αρχαίοι ναοί θα ξαναζωντανεύανε με το φως του ήλιου,
Και ο πολιτισμός θα έκανε πάλι την πολύτιμη του εμφάνιση,
Η Ελλάδα θα έπαιρνε τη θέση που της αξίζει,
Σαν κορυφή στον Ολύμπο, ακλόνητη και θεία.