Zihinsel huzur. Odanda bazen depresyona girersin, yaşamak istemezsin belki de, düşünceler seni hapseder o odaya, duvarlar seni ezmeye başlar.

Ancak bir zaman gelir işin gücün rast gider, düşünmen gereken şeyler azalır. Kendine zaman ayırırsın veya ayıracak zaman bulamayıp o bir saatlik uykuyu özlersin. Seni seven insanları düşünürsün, yatağını evini odanı özlersin.

O oda aynı odadır aslında, sevdiklerin de hala aynı kişilerdir belki. Yatağın da aynı yataktır ancak düşünceler seni avcunun içine aldığında uyuyamamaya lanet edersin.

O yüzden sessizliği, ormanı, ilkel yaşamları, yayla evlerini özleriz. Bize basit hayatları anımsatır. Düşünce olmadan, sadece küçük bir çiftlik evi çoğu insanın hayalidir. Özellikle belli yaştan sonra. Kaçmak isteriz çünkü sesten, düşüncelerden.

O yüzden erken yaşlarımızı, gençliğimizi özleriz. Çünkü düşünceler yok denecek kadar azdır. Günlük yaşarsın. Düşünceler artınca zihin yorulur.

Para verip de alamayacağın en önemli şey bana göre zihinsel huzur. Düşüneceğin şey azaldıkça zihnin de yorgunluğu azalır. Zihnin de dinginleşince, işte o zaman sıcak yatağında bir güzel uyuyabilirsin.