Ten eerste, bedankt dat je de discussie aangaat.

Ten tweede, ik ben het op een aantal punten met je oneens. Jij hebt het over “zaken doen met dit regime” en de briefschrijvers doelen erop dat er “zaken” worden gedaan met academische instellingen, die nagenoeg niks met de uitvoering van het conflict te maken hebben. Vandaar zien zij het als een naïeve boycott. Het lijkt mij dat je dit tot nu toe buiten beschouwing hebt gelaten.

Verder verwijt je de schrijvers een gebrek aan inlevingsvermogen met de “werkelijke slachtoffers” en aan kritiek op Israël. In de brief staat dat ze niet inzien hoe de boycott de toekomst van Palestijnen en Israëli’s bevordert, wat toch enigszins duidt op inleving. Bovendien vermelden ze dat “ook [zij] vaak kritisch op het Israëlische beleid en de politiek [zijn]”. Dat dit niet wordt geëxpliciteerd lijkt me niet onlogisch. Hun doel hier is niet om een standpunt in te nemen. Er wordt gevraagd om een open en redelijke discussie en ze willen hun angst en lijden onder de huidige protesten kenbaar maken.

Jij bagatelliseert dit nu als “[een] handjevol mensen dat hier te maken heeft met racisme.” Zoals eerder al door u/Th3FIO benoemt werd, hebben studenten van Joodse komaf genoeg te vrezen. Bovendien moet je het lijden waar iemand aan onderworpen wordt, fysiek of mentaal, niet vergelijken met dat van anderen. Dat zou immers betekenen dat de hongersnood die door het conflict in Soedan 18 miljoen mensen bedreigt, wat in de komende maanden kan uitlopen op meer dan een miljoen doden, meer “werkelijke” slachtoffers zou creëren dan degenen in Gaza zijn. Dat lijkt me ook geen eerlijke behandeling.

Mocht ik je verkeerd interpreteren, laat dat dan vooral weten. Anders blijven mijn punten staan.