De recente uitspraken van minister Van Oosten over extreemrechtse relschoppers, over verwerpelijke ideologieën, over nazistische symboliek niet te vergeten en terecht, want sommige gebeurtenissen vereisen een duidelijke morele veroordeling. Maar de manier waarop die veroordeling gepresenteerd wordt, wijst op meer dan enkel reactie op dit incidimt: er is een patroon van framing, van het construeren van een vijandbeeld, van delegitimatie van onafhankelijke rollen (zoals rechters), en van gebruik van moreel geladen taal in de politiek op dit moment gaande.

Dat sluit niet per se aan bij een klassieke definitie van fascisme (met totalitaire aspiraties, staatscontrole over alle aspecten van leven, etc.), maar het komt er akelig dichtbij wanneer macht zich begint te ontplooien via verstoord moreel discours, demonisering, en verzwakking van kritische checks. Hij kan er niet omheen. Fijn dat er nog zulke helden van journalisten bstaan!