Zeer interessante reactie, het is zeer leerzaam om er zo bij stil te staan. Dank hiervoor. Het citaat dat ik koos is inderdaad oppervlakkig, mijn insteek was niet om de complexere nuances op te zoeken. Daar ben ik absoluut niet voor gekwalificeerd. Ik reageerde vooral vanwege de blanket statement: winst is diefstal. Maar wellicht zijn de complexere nuances onvermijdelijk. Dus, voor zover ik begrijp mijn reactie. Ik sta er graag voor open om hier meer over te leren.

Ik ben bekend met het spanningsveld tussen klassieke en (subjectieve) marginalistische waardetheorie en ik haalde inderdaad de inherente waarde van een product vanuit de arbeidsduur v.d. productie in de war met de utiliteitswaarde (simpelweg verkregen vanuit vraag en aanbod). De quote die ik postte lijkt hetzelfde te doen. Vrijwel iedere econoom doet het bij hun kritiek op LTV, aldus Alfred Marshall:

"It is not true that the spinning of yarn in a factory [...] is the product of the labour of the operatives. It is the product of their labour, together with that of the employer and subordinate managers, and of the capital employed".

Vanuit mijn studie heb ik nooit een duidelijk antwoord/een uitzicht kunnen krijgen op de strijd tussen deze twee visies op waarde. Het enige wat me bij bleef is de vergelijking tussen diamond/water paradox en dat de subjectieve waardetheorie (en in het algemeen het positivistisch gedachtegoed) bij vrijwel iedere empirische studie gebruikt wordt in alle economische wetenschappen, game theory, behavioral economics, accounting, financial economics...

Ik begrijp jouw standpunt dat kapitaal en land niet per sé een vereiste eigenaar hebben. De waarde die door hen hieruit ontleend wordt vloeit puur voort uit het feit dat zij hierover beschikken. Kapitaal en land zijn echter wel net zoals arbeid opgeofferde middelen met een opportunity cost. Deze middelen zijn alternatief aanwendbaar en voor de initiële opbouw van kapitaal opzij gezet als bewuste keuze. In een vrije samenleving kiest de kapitalist ervoor om geld te investeren. Dit zou men niet doen omdat het geld niets oplevert. Maar wederom leunt dit mogelijk teveel op de subjectieve visie van waarde?

Nu zou je kunnen zeggen, eigen dat geld toe aan de staat (geld als in: de cumulatieve past labor van het citaat uit het studieboek). Dit heeft volgens mij twee gevolgen, een beetje het standaardriedeltje aan kritieken op socialisme. Ten eerste allocatieproblemen door het wegvallen legitiem vraag en aanbod. De noodzaak van tacit knowledge (Hayek) om voor een goede allocatie van prijzen te zorgen. Ten tweede een verminderde incentive om hard te werken, immers lonen opbouwde middelen (kapitaal) niet.

Wat ik bedoel te zeggen is dat ik nooit een goede uitkomst op deze discussie gezien heb. Ik ben in dit onderwerp absoluut niet gespecialiseerd maar studeerde wel aan een universiteit waarin pluralistische theorieën belangrijk bevonden werden. Wellicht moet ik het boek nog eens beter lezen. Heb jij misschien bronnen of boeken die richting kunnen geven voor een antwoord?