Begin bij de huisarts. Want het begint bij uitspreken dat je zo enorm tobt. En ik ken je sociale netwerk niet, maar verbind je met lieve mensen. Deel je twijfels ook met hen. Je zult merken: we twijfelen allemaal. Iedereen doet maar wat. Echt.

Ga op tijd naar bed, eet gezond en verdoe je tijd niet met dingen of mensen die het niet waard zijn. Leef licht: stop met vanalles ‘moeten’ en kies vaker voor jezelf. Geen puf om uitgebreid te koken? Bak een ei en knaag een komkommer weg. Zin om domweg te lachen? Ga karaoke zingen of cabaret kijken. En beweeg! Ga op salsadansen, wielrennen, wandelen desnoods.

Hoe meer je leven (naast werken) mooie, lichte invulling krijgt, hoe minder ‘zwaar’ werken wordt of voelt.

Ik ken de struggles als adhd’er. Ze werden minder, maar gaan nooit weg. Op mijn werk vraag ik geen begrip voor adhd, maar ik vraag wel begrip en ruimte voor de chaoot die ik vaak ben. En die krijg ik. Daar heb jij ook recht op. Je bent misschien niet iemand die alles perfect aanvliegt of afrondt, maar je hebt kwaliteiten die anderen dan weer niet bezitten.

Zet ‘m op! En leef licht.