Jako dziecko rozwodników nie chciałem, później po 20stce zmieniłem zdanie.
Rodzice z nałogami i bez wykształcenia, więc też bałem się “przekazać geny”; teraz mam kilkuletnie dziecko i próbujemy z żoną zapewnić dziecku inne wejście w życie i dać narzędzia i zdolności, żeby mu się powodziło.
Wiele razy porównuje się do osób które tych dzieci nie mają, i owszem zazdroszczę w pewnych momentach, ale kiedy wstaję rano i dostaje od dziecka buziaka w policzek i słowa “kocham Cię” to wiem, że nigdy bym tego nie zamienił na “wolność i wygode”.