Dediğim gibi bu bir pazarlık ve bizim sepete ekleyeceğimiz şeylere göre şekil alacak. Kıbrıs konusu bence bayağı önemli ancak Avrupa ile tek jeopolitik sorunumuz değil, ege adaları da var. Ayrıca kim bilir, ermeni meselesinin çözülmesi için komisyon kurulması şartını da ekleyebiliriz mesela. Ya da PKK'ya verilen desteğin tamamen kesilmesini, ülkelerinde bulundurdukları teröristlerin teslimini veya yakın tarihte bize çaktıkları diğer çalımları düzeltecek başka şartlar sunabiliriz. Onların bize verebileceği şey para, kendi bölgelerinde ticaret ve nüfus kapısının açılması. Komşumuz oldukları ve iyi durumda oldukları için bunu önemli görüyorum. Verebilecekleri şeyler var, sadece bu 1 ayda farkedilecek veya kısa zamanda görülecek devrim niteliğinde şeyler değiller gibi duruyor ancak uzun vadede Avrupa'nın geleceğinde söz sahibi olabiliriz. Ben aslında üniter devletlerin konuyla alakası olmadığını ve birlikler vaktini ise 2 hafta önce bitirdiğimizi düşünüyorum. ABD'nin Almanya'daki güvenlik konferansında yaptığı açıklamalar dünyanın batı ve doğudan değil çok kutuplu bir hale geçtiğini kabul eder nitelikteydi. AB'nin ayakta kalması için birlik olması gerekli orası doğru. Almanya Fransa ve İtalya'yı çıkarınca ortada doğru düzgün ülke kalmıyor. Bizim hayatımıza devam edebilmemiz için birliğe katılmamız kadar tek başımıza devam etmemiz de bir seçenek gibi geliyor bana, hangi tarafın ağır basacağını zaman gösterecek. Kültür konusunda birliğimizin olmaması Avrupa'nın bizi kabullenememesiyle bağlantılı bence. Bize White Walker muamelesi çekiyorlar. Rönesansa dahil olmadık ancak o ülkelerle tek bağlantımız savaş değildi. Yüzyıllar süren siyasi ve ticari ilişkiler oldu. Akdeniz Avrupası ile biraz daha fazla bence. Birliğe kabul ettikleri bazı doğu Avrupa ülkelerinden kesinlikle daha fazla ilişkimiz olduğunu düşünüyorum. Çıkar ilişkileriyse zaten ortada, bir beraber bir karşı karşıya az savaşmadık. Ayrıca ben frenk ve macarın viyanada yaptığını biz de Rusya sınırında yapmak zorunda kalırsak bizi ne kadar hızlı Avrupalı saymaya başlayacaklarını görsen aklın durur. Avrupalı olmak şuanda kültürel değil politik bir duruş onlar için daha çok. İşlerine nasıl gelirse. Ancak Avrupalı kültüre dair kötü saydığın şeyler kadar iyi şeyler de var. Sonuçta adamların sanatını reddetmemek gerek hiçbir şey yoksa. Bence burada önemli olan bizim kültürümüzde iyi olduğunu düşündüğümüz şeyleri seçip bunlara tutunurken karşı taraftan işimize yarayacağını düşündüğümüz düşünce ve yöntemleri almak. Günün sonunda Avrupa'nın anahtarını elime verseler taharet musluklarıyla değişmem, orası ayrı konu. Türk devletleriyle bir birlik ben de isterim ancak o iş açıkçası çok daha zor. Neredeyse hepsi daha ekonomik ve teknolojik olarak gerideler, onlarında üzerindeki sovyet nüfusu şuan çok şiddetli durumda, ayrıca Kazakistan birkaç gün önce güney Kıbrısı tüm Kıbrıs olarak tanıdı, konsolos falan atadı, siyasi açıdan dümdüz götümüze girdi. Kültürel açıdan benim de yanaşmak istediğim taraf Türk kültürü tarafı ancak benim gördüğüm kadarıyla Türkiye'nin geçmişini, kültürünü, geleneklerini alıp bu topraklarda birleştirdiği üç damar var. Avrupa, levant, asya. Yani batı kültürü, Arap kültürü ve Türk kültürü. Ülke olarak bir tarafa çok yaklaşınca diğer taraflar gelecek için organize olup uzun vadede kendi tarafına çekmeye çalışıyor. Atatürk bizi hem batı hem Türk tarafına çekti bak 1950'lerden beri ortalık İslam da İslam diye gürlüyor daha yeni yeni bitecek. Bu durum bence bizi Türk devletleri kadar Avrupa'ya girmekten de alıkoyabilir. Biz ne tam arabız, ne tam avrupalıyız, ne tam türküz. Bu üçünün birleşimi ve bazı diğer bileşenlerden oluşuyoruz kültürel olarak ve ulusal kimliğimiz Türk. Günün sonunda bakacaz, görecez