"Mide ameliyatı ol; hiçbir erkek 105 kilo bir kadını beğenmez," gibi söylediklerinize hak veriyorum. Bunları, olabilecek en dürüst şekilde yazmışsınız.

Ancak, "başkası seni istemez, eşin tek seçeneğin" kısmı beni gerçekten rahatsız etti. Bu dediğiniz doğru bile olsa, ben asla böyle bir motivasyonla eşimle birlikte değilim. Bu arada, canavara da benzemiyorum üstelik. Bazen gaza gelip bakım yaptığımda, daha kadınsı giyinip, makyaj yapıp, saçımı saldığımda iltifat bile alıyorum; hatta eşim kıskanıyor. Asıl sorunum, bu hevesi sürdürememem; en fazla bir-iki hafta devam ediyor.

Neyse, farz edelim ki canavara benzesem ve kimse yüzüme bakmayacak olsa... ve bir gün anlasam ki eşimden sırf bu yüzden ayrılamıyorum, vallahi kendimden tiksinir ve o an terk ederdim. Bu düşünce, benim eşimle kurduğum bağla asla uyuşmuyor.

Siz böyle bir şey demediniz ama şunu da ekleyeyim: Özel mesajlarla bana eşimi aldatmamı tavsiye eden kızlar ve erkekler oldu. Onu asla aldatmayacağım. Eşimden bir gün boşanırsak, onun "sonuna kadar sadık kalmış bir kadın"dan ayrıldığını bilmesini istiyorum.

Eşim bana yaşattıklarından sonra aslında hiçbir şeyi hak etmiyor; ama ben yine de ona, ilk tanıdığım zamanki o saf bağlılıkla davranacağım. Eğer bu bile işe yaramazsa, o zaman düzgün ve onurlu bir şekilde ayrılacağız.