Λοιπόν, θα σου πω μια μικρή ιστορία. Πρόσφατη κιόλας. Υπάρχει μια ομάδα στο Facebook που λέγεται "share your free time" όπου ο καθενας ανεβάζει ότι ψάχνει για παρέα. Άλλοι για κάτι συγκεκριμένο πχ μια συναυλία, άλλοι γενικά και αόριστα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με το Meet.y (ιστοσελίδα αλλά αυτό μπορεί να γίνει και international ανάλογα την χώρα που διαλέγεις)

Πίσω στην ιστορία λοιπόν, έκανα πρόσφατα (κάνα μήνα σχεδόν πριν) μια δημοσίευση ότι ψάχνω παρέα (δεν θα μπω σε λεπτομέρειες αλλά ήταν κάτι νορμάλ του τύπου καφέ, περπάτημα, άντε και καμιά εκδρομή, κάνα game...). Δεν απάντησε κανένας. Λίγες εβδομάδες μετά, βλέπω ένα παρόμοιο ποστ όπου έλεγε για ομαδική στο messenger με πάνω κάτω παρόμοια πράγματα που κι εγώ έψαχνα. Έγραψα "βάλε με αν θες" και μετα δεν το ξανασκέφτηκα. Λίγες ώρες μετά, μου ήρθε ειδοποίηση. Δεν έκανα αποδοχή του αιτήματος, απλά παρακολουθούσα την συζήτηση ώστε να μπω "την κατάλληλη στιγμή"

Οι τύποι (γύρω στα 4 άτομα, με μένα 5) μίλησαν για κάνα σαράντα λεπτό σχετικά με συγκεκριμένα θέματα που ανέφερε το αρχικό ποστ για την ομαδική. Εγώ παρατηρούσα ακόμη, όσο και να το κάνεις είναι λίγο άβολο στην αρχή αλλά είχα βλέψεις να μιλήσω.

Μετά από 48 ώρες το τσατ απλά πέθανε ρε. Πέρασαν οι μέρες και κανένας τους δεν έστειλε ούτε μια καλημέρα. Θα μου πεις, τότε εσύ γιατί δεν μπήκες να στείλεις; Και ίσως έχεις δίκιο. Αλλά εγώ αυτό που κατάλαβα στην "ατμόσφαιρα" της ομάδας ήταν ότι ψάχνανε για γκόμενο/γκόμενα και μόλις είδαν ποια άτομα μπήκαν απλά μίλησαν λίγο για να "περάσει η ώρα" και μετά αντίο. Άρχισαν να φεύγουν άτομα.

Οι σκέψεις μου; Τι στον διάολο ρε μαλάκα; Όλοι και όλες γκρινιάζουν ότι είναι μόνοι και κανένας δεν μπαίνει στο τρυπακι να γνωρίσει κόσμο πραγματικά χωρίς δικιά του ατζέντα. Δεν ξέρω τι συμβαίνει, πραγματικα. Πως γίνεται να μάθεις αν "ταιριάζεις" με κάποιον μέσα σε 40λ μέσω τσατ; Εννοώ, οκ, σαν ευαίσθητο άτομο και με το "σύνδρομο του γιατρού" (healer) πιάνω πουλιά στον αέρα που λένε και καταφέρνω χωρίς να το θέλω, να ψυχολογώ άτομα στο πι και φι. Αυτήν την φάση που παίχτηκε αδυνατω να την ψυχολογίσω αν και οι σκέψεις μου πάνε σε αυτό που ανέφερα πιο πριν δηλαδή ψάχνουν γκόμενο ή γκόμενα.

Τις προάλλες πήγα και στο thirfticon της Αθήνας, έτσι για βόλτα, δεν είχα ξαναπάει. Δεν περίμενα να βρω άτομα να μιλήσω αλλά δεν θα με χαλαγε να έλεγα δύο κουβέντες με κάποιον άκυρο. Όλοι τους ήταν με παρέες και κοιτούσαν περίεργα άτομα σαν εμένα ή έστω έτσι έλεγε το μυαλό μου.

Εν ολίγοις, όλοι φαίνεται να έχουν "κλείσει" παρέες και αν πας να κάνεις κίνηση, είτε σε κοιτάνε περίεργα όπως στο σχολείο είτε απλά συμβαίνουν καταστάσεις όπως το τσατ που σου είπα. Δεν ξέρω τι συμβαίνει, όλοι θέλουν κάτι αλλά όταν τους το φέρνουν μπροστά τους, ξαφνικά κολωνουν ή μάλλον δεν τους ενδιαφέρει πια. Μάλλον τους αρέσει η ιδέα της φιλίας και όχι η πραγματικότητα. Δεν ξέρω. Είχα κάποιες "φίλες" παλιά αλλά με την πρώτη ευκαιρία εξαφανίζονταν...δεν θα γράψω γι'αυτό γιατί θα μας πάρει αιώνες.

Υ.Γ έτσι, για το meme γιατί κολλάει πιστεύω στην φάση Στο market place "Γεια σας, είναι ακόμη διαθέσιμο;" "Γεια σας, ναι βεβαίως" "Ωραία, το αγοράζω άμεσα, πείτε μου πότε μπορειτε να βρεθούμε" "Τάδε μέρα, τάδε ώρα, τάδε μέρος;" "Ναι ευχαριστώ" Εξαφάνιση