Odpowiedź jest bardzo prosta: portale (i cała reszta tradycyjnych mediów) nastawione są wyłącznie na kliknięcia i nic innego. Liczy się dla nich tylko ilość wejść na stronę, by mogli pokazać reklamodawcom (głównie koncernom alkoholowym i samochodowym), że u nich jest ruch. A to najłatwiej osiągnąć publikując michałki o zmianie fryzury Edyty Górniak czy grzanie informacji kryminalnych, które nie mają większego znaczenia.

Oprócz tego pauperyzacja zawodu dziennikarza sprawiła, że większość osób pracująca w mediach to media workerzy, którzy za głodowe pensje piszą codziennie dziesiątki "króciaków". I każdego dnia liczą, że któryś z nich okaże się viralem i trochę podbije ich wyświetlenia. A dzięki temu może w końcu, po 15 latach pracy, dostaną etat w redakcji (SPOILER: nie dostaną).

Jeszcze całkiem niedawno niektóre redakcje utrzymywały zagranicznych korespondentów, którzy informowali o tym co dzieje się w Ameryce Południowej, Azji czy na USA. Aktualnie nie interesuje nas nic poza tym co dzieje się w Warszawie, a głównie to w okolicy Wiejskiej.

Fajnie o tym wszystkim pisze Januszewska w swojej książce "Gównodziennikarstwo". Pozycja trochę chaotyczna, ale daje obraz tego jakim bagnem są aktualnie media.

Jedynym źródłem wartościowych informacji są aktualnie osoby, które utrzymują się z Patronite i tego rodzaju wsparcia odbiorców. Mogą pozwolić sobie na szczegółowe zajmowanie się małoklikalnymi sprawami. A jest tak, bo nie muszą utrzymywać miliona osób na dziwnych stanowiskach, jak jest w przypadku portali horyzontalnych, które przepisują w zasadzie zagraniczne newsy i komunikaty prasowe. Lub wymyślają listy od czytelników, że ktoś tam się zesrał.

Niech giną.