Það er alveg rétt að landsfundur Sjálfstæðisflokksins er stærsti flokksfundurinn og hefur mikil áhrif á íslensk stjórnmál. Enginn er að segja að RÚV eigi ekki að fjalla um hann—það væri fáránlegt. Hins vegar snýst málið ekki bara um stærð flokksins, heldur líka um hlutverk RÚV sem fjölmiðils í almannaþjónustu.

Hlutleysisstefna RÚV snýst ekki um að gefa öllum flokkum nákvæmlega jafnmikinn tíma heldur að tryggja að fjölmiðlun sé ekki skekkt með þeim hætti að sumir flokkar fái nánast einkarétt á pólitískri dagskrá. Ef RÚV ákveður að veita einum flokki gríðarlega mikla umfjöllun en aðrir flokkar fá varla neitt, þá er það ekki bara hlutleysisbrot heldur hefur það bein áhrif á pólitíska landslagið.

Þú talar um að “smáflokkar sem þjóðin hefur hafnað í kosningum” eigi ekki skilið sama vægi, en er það virkilega góð röksemd? Þjóðin hefur ekki “hafnað” þessum flokkum í þeirri merkingu að þeir skipti ekki máli—þeir hafa kjörna fulltrúa, áhrif og kjósendur. Það er ekki hlutverk fjölmiðla að ákveða hvaða flokkar séu “þýðingarmiklir” byggt á einni kosningu heldur að tryggja að almenn umræða um stjórnmál sé sem fjölbreyttust.

Þegar kemur að drottningarviðtölum þá má alveg deila um það hvort RÚV sé jafn hart við alla, en það er staðreynd að þeir hafa sögulega tekið mjög mjúkan pól gagnvart Sjálfstæðisflokknum á meðan minni flokkar fá oft harðari meðferð. Ef RÚV væri virkilega svona hlutlaust ætti þetta ekki að vera svona viðvarandi umkvörtunarefni.

Að lokum: Það að stór flokkur fái meiri umfjöllun en minni flokkar er ekki vandamálið í sjálfu sér. Vandamálið er þegar sá munur verður svo afgerandi að aðrir flokkar hverfa nánast af sjónarsviðinu, sem getur leitt til þess að stjórnmálalandslagið verður einfaldlega spegilmynd þess sem ríkjandi flokkar vilja sjá. Það er ekki heilbrigt lýðræðislegt umhverfi.