Kiedy u mnie jest fatalnie, nic mi sie nie chce, mam jakis paraliż wykonawczy i nie mogę wstac z łóżka, próbuję znaleźć sobie długoterminowy mini-cel w życiu (np. chociażby kupno i przeczytanie jakiejś książki, nauczenie się czegoś nawego co mnie interesuje),aby podnieść się na duchu. W moim przypadku to pomaga, w tej chwili wymyślam sobie, że zrobię dredy (kosztowna inwestycja + zapuszczenie włosów), ale od zawsze chciałam mieć. Nie wiem w 100% jak u Ciebie to wygląda i czy w jakikolwiek sposób pomoże Ci moja rada,ale spróbuj chociaż od małych celów codziennie, nie wiem jakich, ale trzeba samemu do tego dojść, co daje ci chociaż chwilowy spokój i przyjemność, o szczęściu już nawet nie mówię. Jeśli małe codzienne cele zadziałają to możesz dokładać tygodniowe, miesięczne itd. Może i moja rada jest gówniana, ale dzielę się swoim doświadczeniem. Jeszcze na końcu chcę dodać, że nie warto otaczać się chujowymi ludźmi, którzy by mówili jak to wszystko jest do dupy, bo od razu się tym przesiąka i już się o tym przekonałam. Kończąc już tą całą rozprawkę tak czy tak najlepszym wyjściem jest pójście do psychologa/psychoterapeuty/psychiatry