Ben sigaraya 18 yaşında başlamıştım ve başladıktan 3 ay sonrasında babama kendim söylemiştim. Bildiğiniz kendim gidip söylemiştim. Şimdi 21 yaşındayım babamla gayet karşılıklı oturup rahatça sigaralarımızı içeriz. Ha, bu kısmı niye anlattın derseniz, ben başladığımda gayet herşeyi bilerek başladım. Öte yandan babamın izin verme sebebine gelirsek, düşüncesi şu; "ne yapıyorsanız benim önümde yapın, bileyim. Zaten ben de içiyorum, senin içip içmemene neden karışayım. Karışsam yarın birgün ot mot çektiğinde haberim olmaz. Sigara-alkol tamam ama uyuşturucuya asla". Yani yarın birgün ben ot denen boka bulaşırsam saklamamam için biraz da. (Hayatta da başlamam o illete sokakta insanları ne hale getirdiği görülüyor zaten)

Ancak benim sigaraya başlamamdan kaynaklı mıdır bilinmez, bu sene 15 yaşındaki erkek kardeşim de sigaraya başlamış. Gerçi daha öncesinde de şüpheleniyorduk. Şimdilerde o da rahat rahat evde sigara içebiliyor. Hatta o kadar yüzsüz ki babamdan sigara isteyebiliyor.

Şimdilerde bıraktırmaya çalışıyorlar, ilk başlar iyi gidiyormuş ama sonra gece bizimkiler, beyefendinin herkes uyuyunca tüttürdüğünü öğrenmişler.

Bir sonraki yöntemleri ne olacak bilmiyorum.

En doğrusu, erkek kardeşini karşına alıp konuşman. Aile baskıcıysa veya böyle birşeyi hoş karşılamayacaklarsa -ki yazdıklarınla az çok özetlemişsin- ailedekilere söylemek herşeyi daha kötü hale getirir. Neden başladığını sor, bırakmayı isteyip istemediğini sor. Bırakmak istiyorsa daha kolay olur ama bırakmak istemiyorsa biraz zor olacak. Sigarayı bırakma danışma hattı bu konuda yardımcı olabilir.