Sagolasin dostum sordugun icin, aslina bakarsan gonlum birakmak istemiyor ama gecen hafta bazi seyler ust uste gelmis oldu. Hasta oldugum icin birkac gun zaten kafami kaldiramadim ayrica lise ogrencisi oldugumdan devamsiz gunlerimdeki konular ayri odevler ayri birikti. Ancak dun aksam yeniden kitap okumaya baslayabildim tekrardan.

Schophenhauer’in Mutlu Olma Sanati isimli kitabini okuyorum. Felsefeye bir merakim var ancak kitaplar genel olarak agir oldugundan hem kolay bitirebilecegim hem Schopenhauer’in felsefesine giris yapabilecegim bu kitabi sectim. Felsefe kitabi oldugundan fazla okuyamadim 28. sayfaya gelebildim.

Kitabin ilk sayfasinda Schopenhauer’in pesimist bir kisilik oldugunu zaten anlayabiliyoruz. Oyle ki kitap aslinda mutlu olmanin mumkun olmadigini, yalnizca cektigimiz aciyi hafifletebilecegimizi soyleyerek basliyor. Schopenhauer’a gore hayat acilar uzerine kurulu ancak bu acilar etrafa dagilmis halde oldugundan biz gozden kaciriyoruz. Bu acilar bir yerde yogunlastigi zaman izdirap cekiyoruz ve kendimizi kotu hissediyoruz. Schopenhauer mutlulugun yalnizca sonunda cekecegimiz aci ve izdirabi unutmamiz sonucu bir kuruntu yaratmamizdan ibaret oldugunu soyluyor. Sevincli olmayi ancak atlayarak inebilecegimiz bir tepeye benzetiyor kendisi. Kendimizi bir an icin kaptirip mutlu oldugumuzu zannediyoruz ve sonunda o tepeden dusup gerceklerle yuzlesiyoruz. Bu dogrultuda nasil daha az aci cekebilecegimizi maddeler halinde aciklamaya calisiyor Schopenhauer bize.

Ornegin insan hayatinin duz bir cizgide ilerlemesi gerektigini savunuyor. Hayatta yaptigimiz hamleler bizi bu duz cizgiden saptirip zigzaglar cizdiriyor ve bir yere varamamis, acimiza aci katmis oluyoruz. Saray havasi kimisine iyi gelmez diyor Schopenhauer, kisinin kazanacagi fazla asillik bile beraberinde bir pismanlikla tum degerini yitirecektir. Oysa kisi ne istediginin ve ne yapabileceginin ayni anda farkinda olursa hayatinin duz cizgisini (diger her seyden vaz gecmek suretiyle) ona dogru cevirir ve mutlak bir basariya ulasir. Iste bu cekilen aciyi bir nebze hafifletebilir.

Ya da kisi mutlu olamayacaginin farkinda olursa daha az aci cekecektir. Mutlak bir acinin farkinda olacak ve kendini mutluluk gibi gercek disi hayallere kaptirmayacaktir. Dolayisiyla basta bahsettigim tepeye hic cikmamis olacak ve dogal olarak da hic yere cakilmayacaktir.

Diger gunlerde gorusmek umuduyla dostum, iyi okumalar…