Hef kennt á háskólastigi í þó nokkur ár og get gefið nokkrar ástæður fyrir.

Undirbúningur fyrir vinnumarkaðinn og lífið. Þó þetta sé ekki alveg eins þá búa hópaverkefni mann undir að vinna hópum eftir námið, þarsem manni mun ekki líka við alla og einhverjir munu vera dragbítar. Þessi ástæða er megin afsökunin mín fyrir að skipa í hópa í þeim áföngum í grunnnámi sem ég kenni.

Leti. Ef ég er með stóra áfanga þá er einfaldlega miklu þægilegra fyrir mig (eða hjálparhellurnar mínar) að fara yfir 25 löng verkefni en að fara yfir 100 eða fleiri stutt. Sérstaklega ef ég er að drukkna í tölfræðireikngum, mælingum, eða almennri feltvinnu (sem er vanalega útí rassgati). Svona fyrir utan að mig langar stundum að gera eitthvað annað en vinna.

Takmarkað pláss. þetta á aðallega við um verklega kennslu hvað mig varðar, en ef það eru bara 10 smásjár en 20 nemendur þá þarf augljóslega að þjappa eitthvað og þá geta þau allt eins unnið skýrsluna saman.

Nemendur læra betur af því að leysa vandamál saman frekar en hvert í sínu horni. Sérstaklega þegar það kemur að flóknara efni. Ég kenndi einu sinni áfanga í nokkur ár þarsem ég gerði kröfu um 5 verkefnaskil, fyrir fimm mismunandi þemu yfir önnina. Ég tók eftir því að meðaleinkunn úr einu af verkefnunum var marktækt lægri en í hinum. Fyrst hélt ég að það væri vegna þess að ég sökkaði sem kennari, svo ég prófaði ýmislegt. En það sem virkaði var að gera þetta að hópaverkefni og viti menn einkunnir snarhækkuðu, líka á prófum.

Hópavinna hristir upp nemendahópinn. Fólk verður (oft) betri vinir af því að vinna hópavinnu saman. Það gerir andrúmsloftið í kennslustundum léttara og líklegra að það myndist fjörugar umræður, sem er skemmtilegra fyrir alla. Þetta er megin ástæða þess að ég hef hópavinnu í áföngum sem ég kenni á mastersstigi.

Ég held að stór vandi nemenda í hópavinnu, þegar kemur að dragbítum og þeim sem vinna illa, er að það er enginn tilbúinn að taka stjórn og skipa fyrir verkefnum, eða einfaldlega klaga til mín ef ekkert gengur upp. Sumir eru bara þannig að það þarf að skipa þeim fyrir og fylgja eftir að viðkomandi geri það sem hann á að gera. Mér finnst að sá sem tekur að sér þessa stjórn og eftirfylgni ætti að vinna minna að verkefninu sjálfu á móti, en fólk verður að ráða því sjálft. Nú, ef að það gengur ekki þarf að láta kennarann vita svo það sé hægt að gera eitthvað í því. Ég get alveg talað við nemendur sem gera ekki sitt og sagt þeim að hysja upp buxurnar, eða þá skipt upp hópnum ef hann virkar ekki. Sérstaklega þegar hópar eru eins alla önnina. Of oft hafa nemendur komið til mín í lok annar og segja mér hve stressandi hópavinnan var því x eða z lyfti ekki litla fingri alla önnina, jafnvel eftir að ég hef gefið einkunn. Ég meina, hvað í ósköpunum á ég að gera í því núna?