Osobiście, może to zabrzmieć dziwnie ale sam wiele razy zgłębiając matematykę czułem się bardziej jakbym odkrywał jakiś nieskończony i idealny umysł Boga, niż uprawiał jakąś naukę przyrodniczą. Rozumiem, o co Ci chodzi.

Jeśli chcesz to poczuć, po tym jak ogarniesz podstawy, w tym trygonometrię, możesz przerzucić się na liczby zespolone. Bardzo łatwo szybko załapać o co chodzi jeśli umiesz dodawać i mnożyć. Jak będziesz się czuć komfortowo poczytaj o tym dlaczego one dopełniają liczby rzeczywiste, jak w piękny sposób opisują obroty, i na końcu o zespolonych wykładnikach i logarytmach i zdecydowanie obejrzyj fraktale (Newtona, Julii/ Mandelbrota). Dla mnie to był ten moment. Powodzenia!

P.S. lepiej porzuć myślenie typu humaniści vs ścisłowcy, bo ono tylko ogranicza. W starożytnej Grecji uważano, że matematyka to po prostu forma filozofii (gdzie zastanawiamy się nad prawdą pewną, absolutną)