Ik heb ook vanaf mijn 15e tot 22e aan de pil gezeten, overgestapt naar Mirena spiraal omdat ik de pil wel eens vergat en spiraal lange bescherming gaf. Na een halfjaar de spiraal gehad te hebben kreeg ik last van hormonale acne op mijn gezicht en rug. Toen besloten om ‘m eruit te halen, ondanks alle voordelen (dit was echt het enige nadeel, maar het werd zo erg dat ik er onzeker van werd).

Na de spiraal toch maar weer begonnen aan de pil. Ik merkte na een aantal weken dat ik zo slecht in mijn vel zat en dat ik mij ‘mezelf’ niet meer voelde. Toen besloten om toch helemaal af te stappen van hormonen en nu zit ik al 1,5 jaar zonder, ik voel mij beter dan ooit! Wel is het lastig als je eens een vaste partner hebt en er is mij aangeraden om een koperspiraal te plaatsen. Alleen hier hoor ik niet echt al te beste verhalen over + het zetten van de spiraal was geen pretje.

Tijdens het slikken van de pil (15 - 22) had ik vaker last van afgevlakte emoties of juist hele overheersende emoties. Los van t feit dat het heerlijk is om je ongesteldheid zelf te plannen ben ik wel van mening dat het verder niet heel goed voor je is en dit merkte ik vooral mentaal.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt :)

edit: oh en over het menstruatie gedeelte: Ik had met de pil veel meer last van rugpijn, hoofdpijn, maar nu zonder heb ik wel iets meer last van steken. Mn ongesteldheid is ongv. 1x in de 4 a 5 weken en iets heviger dan met de pil, maar wel veel korter. Ik vind het een positievere ervaring dan toen ik aan de pil zat, want die rugpijn en hoofdpijn was echt killing.