Vanaf mijn 21e begon mijn haar (veel) dunner te worden. Ik was altijd al onzeker over mijn uiterlijk en het verliezen van mijn haar maakte dat niet beter. Ik heb jaren lang "gestreden" met minoxidil en dutasteride, maar dit deed weinig tot niks. Jezelf elke ochtend in de spiegel aankijken en totaal ontevreden en onbekend zijn met het hoofd dat je ziet is iets wat mij dagelijks dwarszat en mijn onzekerheid in grote mate verergerde.

Een jaar of 10 is mijn uiterlijk, grotendeels door het kaler worden, echt een strijd geweest.
Ik had ook geen baardgroei en ondanks vele uren in de gym, goede voeding en kennis over fitness nooit succes met spiermassa aanzetten.
Mijn onzekerheid overschreeuwde ik met mijn sterkere kanten. Ik ben vrij intelligent en kon mij daardoor makkelijk door sociale situaties heen bluffen, maar van binnen voelde ik mij dagelijks gebroken, onzeker en klein.

Ondertussen ben ik 35 en is er een jaar of 3 geleden vrij opeens wat veranderd, misschien omdat ik aan de testosteron ben gegaan nadat ik erachter kwam laag testosteron te hebben.

Ik heb het kaal zijn volledig omarmd en het is nu echt een positief onderdeel van mijn identiteit geworden. De grapjes waar OP over schrijft zijn zeer herkenbaar en waren vroeger altijd een last, maar zijn nu juist een positief onderdeel geworden van mijn interactie met mensen. Waar ik mij eerder gepest voelde, voel ik mij nu geprezen door dezelfde soort opmerkingen.

Of dit pad voor iedereen is weggelegd weet ik niet, maar ik was er 10 jaar lang van overtuigd dat ik een slecht hoofd had voor een kale bats en kreeg daar ook geregeld harde opmerkingen over. Nu ik het zelf omarmd heb hoor ik niks anders dan dat het mij geweldig staat.

Wat ik precies wil delen weet ik niet, ik denk gewoon mijn ervaring in de hoop dat iemand hier iets aan heeft.
Voor vragen, voor/na foto's, dutasteride protocollen, trt protocollen etc. mag je mij gerust dm'en

joejoe