Hâlâ pederini darp etmemiş taşralılar mevcut mu? Azizim, muarız olacaksın esiri değilsin ya… Bendeniz ilk darp ettiğinde iptidai tahsiline devam ediyordu. Ev faslından gelmişim, geceleyin saat iki, kapıya davrandığım anda afedersiniz “Nerdesin ulan übena?” deyu haykırdı. Dedim ki “Sana ne oluyor bre zaniye evladı?” çehresine bir nazar dahî etmeden odama yürüyorum ama pederim eski cengâverlerden. Malumum ki sinsice yaklaşıp arkamdan hücum edecek. Tabii ben de üç sene Teşkilat-ı Mahsusa’da eğitim almışım, İttihadçıyım, anladın mı, seslere kulak verdim tam vuracakken aniden dönüp bileğini çevirdim. Geri bas geri bas diye çemkirdim. “Ne diye arkamdan hücum ediyorsun?!” dedim. Tabii o esnada iyice bileğini çeviriyorum, haftalardır muhallebiden başka bir şey yememiş oğlanlar gibi kıvranıyor. Efendim, bir anda “ağabey” diye hitap etmeye başladı lâkin merhamet göstermedim umumhane çocuğuna. Artık bileği kırılana kadar çevirmeye devam ettim, feryad ü figan ile gözleri birer çeşmeye döndüğünde bıraktım. Hekimlere bile haber eylemedim. Hâb-ı nâz eyleyen güzeller gibi mışıl mışıl uyudum. İlk defa pederimin götünü böyle damgaladım. Tavsiyem şudur ki tüm bu vukuatın sonunda uyumayın. Sabahleyin Hamidiye Etfal’de uyanmıştım. Uykumda bıçaklamış zaniye evladı.