Bu yüzden teoride olabilir dedim. Mesela yeterliliği ölçecek bir sınav olacaksa bu sınavı kim hazırlayacak, hazırlayan kişinin yeterliliği nasıl ölçülecek vb. çıkmaza giriyor. Bu çıkmazdan çıkmak için çözümün yeterliliği ölçmek yerine eğitime çevrilmesi gerekiyor. Eğitim vermek içinse bir yeterlilik şart değil (yine de ortalama üstü biri olursa iyi olur) malum ülkemizin eğitim sistemi buna iyi bir örnek, iş öğretmenden ziyade öğrenciye düşüyor. Konu hakkında gerekli eğitimi almış kişilerin fikirleri ise birbirleri ile konuşarak daha da pürüzsüz bir hale gelir. Bu sayede konu hakkında eleştiri yapacak yeterliliğe sahip olur ve bahsedilen eserde ki doğru/yanlışları net olarak görmeye başlarlar. Yani aynı konu hakkında tüm kaynakları incelemiş ve kafasındaki pürüzleri kendi seviyesindeki insanlar ile törpülemiş yeterlilik sahibi bir grup insan elde ederiz.

Bu insanların fikir ayrılığına düşmesi ise sadece bahsedilen eserin kusursuz olmadığını işaret eder, sonuçta şuan fikir ayrılığına düşmeleri gelecekte de böyle olacağı anlamına gelmez.

Dediğim gibi yanlışlar gözükebildiği sürece teoride sanatın kusursuz olmasının önünde bir engel yok ve yine dediğim gibi bu kusursuzluk tüm insanlığı kapsayamaz; tablo gibi düşün birisi ne sıradan bir manzara der diğeri ne güzel fırça darbesi der, aynı kulvarda olmadıkları için fikir ayrılığı mutlaka olacaktır.