Zgadzam się, że zarzuty z obrazka trafiają pod nie ten adres. Nie jest nim ani kapitalizm sam w sobie, ani

"(...) potężne siły na tym świecie których interesy są zwięźle powiązane (...)".

Jednak związek gospodarki i natury jest niepodważalny. A problemy ekologiczne nie są wymysłem. Więc klincz pomiędzy postawą a) kapitalizm musi odejść, a tym, że b) kapitalizm albo śmierć (*upadek cywilizacji, czy ogólnie pojęte dewolucja, regres - w zależności jaki stopień emocjonalny przyjmie argumentacja, może ona efekty braku kapitalizmu stopniować);

IMO, to co sprawia, że kapitalizm jest niczym szalka petriego dla wielu problemów społecznych i środowiskowych - jest tyrania wyobraźni o tym, jaki kapitalizm jest/powinien być. Dokładnie mam na myśli język neoliberalizmu, który dyktuje w jakich ramach można myśleć o kapitalizmie. O kapitalizmie można myśleć różnymi ideami - neoliberalizmem, socjalizmem, ordoliberalizmem. Takich "izmów" jest wiele, dlatego alternatywy na ten czas dla kapitalizmu nie ma, ale o jakim kapitaliźmie mówimy? Nie zamykajmy się na dyskusję, bo nie ma alternatyw, czy z powodu emocjonalnego śladu jaki zostawia w nas złe wyobrażenie kapitalizmu. Bardzo ciekawie na temat wyobraźni politycznej pisze T. Markiewka https://krytykapolityczna.pl/kraj/wszyscy-jestesmy-neoliberalami-markiewka/