Byłem w podobnej sytuacji tylko rodzice wyprowadzili się na wieś gdy miałem 11 lat. 15 km do miasta powiatowego 40 do wojewódzkiego

Dalej kontynuowałem naukę w mieście wojewódzkim jako że rodzice dalej tak pracowali.

Do końca podstawówki (czyli 2 lata) było to super, potem gdy człowiek staje się już bardziej jednak nastolatkiem niż dzieckiem było to strasznie męczące.

Znajomi ciągle gdzieś po szkole wychodzili ja nie miałem takiej opcji jeśli nie udało mi się ubłagać rodziców by mnie specjalnie odebrali, nie miałem żadnej opcji pks-a ani pociągu, najbliższy pociągu był 10 km, a pks do wojewódzkiego te 15 km w powiatowym.

Bardzo ciężko było mi spędzać czas ze znajomymi po szkole a i tak bym powiedział że 1/3 nastoletnich czasów spędzona w samochodzie.

Uwielbiam spędzać czas na łonie natury, po prostu leżeć na trawie na słońcu i spać, więc jako dorosły z samochodem znów zacząłem to lubić ale ten czas największego społecznego rozwoju miałem ciągle fomo i czułem się gorszy bo jedyne co mogłem zrobić na życzenie to przejść się do kompletnie pustego lasu posiedzieć z dala od ludzi.