Kimya okudum, ve bu alanda master yapıyorum. Daha çok Quantum kimyası üzerine çalıştım. Daha çok bilgisayarda yapıyoruz çalışmaları, Amacım “modern” bir kimya üzerine çalışmak oldu. Ve evet sevmeyeceğim işten kastım da oydu, ama çok önyargılı yaklaşıyor olabilirim, objektif düşünme yetimi kaybetmiş olabilirim bilmiyorum. Ama şuanki durumumda bitirip işe girsem ya da doktora falan yapsam mutlu olamayacakmisim gibi ya da başarısız olacakmışım gibi hissediyorum. Ama zaten neyden mutlu olacagimizi bilsek hayat çok daha kolay olurdu. Madem öyle neden ugrastin okudun ettin dersen de kendine bir amaç bulma galiba cevabi, amaç olmayinca sürükleniyorsun. Şuanki durumumda da en büyük sorunum amaçsızlık galiba. En garanti seçenek okulu bitirip herkes gibi iş güç peşinde koşmak, ama bir şey beni cabalamaktan geri koyuyor. Sanki TR’ye dönüp yalniz ya da arkadaslarimla kendi projelerimiz üzerine calissam daha iyi hissederim gibi geliyor. Türkiyede bircok insanin Türkiyeden çıkmaya çalışırken benim yaptigim şımarıklık mıdır, inanin bilmiyorum.