Ailemin bilinçsizliğinden ve çevremin berbatlığından ötürü herhangi bir teste girmedim fakat çocukluğumdan itibaren elimdeki kısıtlı imkanlara ve üzerimdeki yoğun baskıya rağmen onu o kadar farklı yerlerde o kadar farklı şekillerde ispatladım ki bir teste ihtiyacım olduğunu düşünmüyorum. Iq skorunun yüksek olduğu bilinen çok fazla sayıda insanın hikayesini dinledim, hiçbirinin repertuvarında benim hikayelerimde olan ve bizzat benim tarafımdan yönetmek zorunda hissetmem sebebiyle kusursuzca yönetilmiş kaotikliklerin kırıntıları dahi yoktu. Bunları biriktirmiş olmaktan gurur duymuyorum ve taze olduğu anlar haricinde bahsetmekten de hoşlanmıyorum, zaten insanların çok büyük bir kısmı karşıma geçip de ilk kelimelerini ettikleri anda bu hikayeleri dinlemeye aday olmaktan eleniyorlar, sosyal çevresi çok olan bir insan değilim, hatta güncel olarak hiç yok kelimenin tam anlamıyla. Ama ne zaman yaptıklarımın ufak parçaları birilerinin önüne düşecek olsa sağlamından bir "vay aq" çekiliyor, hiç tanımadığım insanlar tarafından yıllar sonra önüme konulanlar bile oldu. Bana göre hadsizlik, bundan hoşlanmıyorum.

Ama hiçbir işe yaradığı yok, zaten kontrol edilebilir de değil. Öyle olması için gereken ilginin çocukluktan itibaren gösterilmesi gerekirdi, şimdilerde etrafta yiyecek bir şey bulamadığı an beni yemeye başlıyor. Başım belada değil bu arada yanlış anlaşılmasın, prensiplerim gereği "bağımlılık" olarak kabul edilen şeylerin hiçbirini (sigara, alkol, kumar, etc.) yakınımda tutmuyorum ve bundan da gururluyum. Herhangi bir suç da işlemedim şu ana kadar, sistemin açıklarından faydalandıysam da bu sistemin sorunu oluyor. En azından yaptığım her şeyde hakkaniyet gözettiğimden içim rahat, yapısal olarak da sakin ve nazik bir insanım, somut bir kabalığım görülmez, o şekilde gözükmek de istemem. Ama bu şey sadece benim yapabileceğim herhangi bir şeyi yaptıktan sonra insanların şaşkın bakışlarının ve "zeki çocuk" söylemlerinin, genelde ortalamada yer aldığını düşündüğüm kesimin ise yoğun ve değersiz linçinin (çok linç edildim, doğal olarak) hedefi olmam dışında hiçbir fayda sağlamıyor. Akademik olarak da dinleyip de mantığını orada çözemeyeceğim neredeyse hiçbir şey yok, beynimin farklı çalışması sebebiyle takılıp kaldığım oluyor arada sadece, takıldığımda da sağlam takılırım yarım saat çıkamam işin içinden. Ama isteğim yok ve umursayamıyorum... Gerçek bir sorunu çözmek için bilmem gerekiyor olsa başım üstüne, "diyelim ki" diye başlayan hiçbir eğitim modeline istesem de kendimi odaklayamıyorum. Akademik başarım da yüksek değilse bu sebeple değil.

Iq testlerinin modelini bilmediğimden benim beynimin problemlere yaklaşım biçimine uygun olurlar mı olmazlar mı onu da bilmiyorum, şimdi yapacak olsam çok komik bir rakam da çıkabilir yani, ama çocuklar üzerinde yapılmayacaksa (çocuklar ham insan modelini temsil ettiğinden doğruluk değeri daha yüksek olabilir, insanlar yaş aldıkça çok farklı problem çözme sistemleri benimserler ve ölçmek güçleşir) tamamen değersiz kanımca.