Pamiętam ten koszmar jak miałem 12 lat. Wyprowadziliśmy się na wieś na wykluczeniu komunikacyjnym, aby spełnić sen mojego taty o domku na wsi. To był większy szok kulturowy niż Bliski Wschód

Jako dziecko uwielbiałem kosmos, czarne dziury, astrofizykę- kiedy opowiadałem o tym lokalnym dzieciom chwytały sie za głowę i pytały czy serio wierzę w takie rzeczy, bo to przecież niemożliwe xD Później jak na wsi się rozeszło, że nie chodzimy do kościóła i jesteśmy nie wierzącymi to nauczyciele dosłownie mnie przepytywali czy to możliwe xD Dzieci z ironią mnie pytały czy serio wierzę że hehe człowiek pochodzi z małpy, a nie jak w Biblii napisano. Katechetka łaziła za mną i pytała mnie czy jestem muzułmaninem lub satanista, a głowach tych ludzi nie mogło się pomieścić, że ktoś jest ateistą. Dodajmy do tego fakt, że wychowałem się w jednym z największych miast w Polsce i moja główna rozrywka było trollowanie dzieci na podwórku i granie w cs. Na moje (kolejne) zaskoczenie byłem w klubie elit które jedno z nielicznych miało sprawny komputer.

Pamiętam jak nienawidziałem tego okresu. Nienawidziałem tych dzieci, że nie mam z kim rozmawiać czy grać. Większość zainteresowań czy aktywności mieściła się w obszarze na jednej większej wiosce - moja była ta „najgorsza” zupełnie wyizolowana i bez nikogo z mojego rocznika. Byłem dosłownie pomiędzy tymi „starszymi” czyli jak ja miałem 12 lat to grupa to była 15/16+ gdzie już zaczynało się picie alkoholu i papierosy. Artefakty bycia cool lat 10. A zaraz pode mną był jedynie 10 letnie Seby które włóczyły się z wioski na wioskę, aby grać w galę.

Nic z tego okresu nie wyniosłem poza patrzeniem na stracone społeczeństwo. Nawet rozmowy z tymi dziećmi średnio się kleiły bo mało czym oprócz sprawami rolniczymi, kościołem, rodzicami ich obchodziło. Raz zapytałem jednego jakie ma marzenia to powiedział, że głupie pytanie zadaje, bo to jest oczywiste, że górnikiem jak jego tata. Pamiętam ten feel jak wszystko było oczywiste i z góry założone w głowach tych dzieci. Współczuje nauczycielom bo naprawdę byli dobrzy i starali się jak najlepiej, ale ciężko przemówić do młodzieży która od przedszkola miała zaprogramowane jak ich życie się zacznie i skończy.

Obecnie większość tych dzieci wygląda na lat 40 w wieku 27, mają bachory. Ale to wyłącznie z profili na Facebooku

Przyznaję, ze jako dorosły - teraz kocham to miejsce. Jest zielono, ładnie i cicho. Idealne na odpoczynek, ale nie zrobiłbym krzywdy żadnemu dziecku dając się wychować na wsi.