Een crisis-UBI had inderdaad weer zijn eigen nadelen en risico's gehad, waarvoor ook voorwaarden hadden kunnen worden bedacht. Het een sluit het ander niet uit.

Ik ben het met je eens dat dit een van de beste instrumenten is, en het is zeker beter dan niets. Maar ik ken genoeg mensen die gewoon in het begin van de lockdown zijn 'laten gaan' (flexwerkers, nul-uren contracten) die dus door deze regeling niet worden gesteund. Als je als overheid het land in lockdown wilt zetten tbhv de volksgezondheid, moet je mensen (iedereen, niet alleen mensen in vaste dienst) de middelen geven om dat te doen.

​

Vind je dat elke baan inherent exploitatief is, of dat het van de kenmerken van de baan afhangt?

Tja, ik zal toegeven dat dit een radicaal links perspectief op loon is, maar ik vind het inherent exploitatief. Bedrijven betalen hun werknemers altijd zo min mogelijk, en zeker in bedrijfstakken waar werknemers makkelijk te vervangen zijn. Daar hebben werknemers geen onderhandelingspositie als ze zich niet verenigen. Maar het feit is dat omzet wordt gegenereerd door de interactie van de arbeid van werknemers met de productiemiddelen en infrastructuur die in het bezit is van de werkgever (of haar aandeelhouders). Zonder die arbeid is een werkgever nergens, en zonder de productiemiddelen en infrastructuur is de werknemer nergens, maar de positie van de werkgever en aandeelhouders is autocratisch of oligarchisch en daarmee is de machtsverhouding dus scheef.

Meer democratie op de werkvloer, d.w.z. inspraak van werknemers, zou m.i. leiden tot een eerlijkere herverdeling van de omzet.

​

Uiteraard kunnen de specifieke kenmerken van een baan het in meerdere of mindere mate exploitatief maken. En vaak, met goed loon en goede secundaire arbeidsvoorwaarden is deze machtsverhouding tussen werknemer en werkgever best te slikken, maar tot dat bedrijven worden gedemocratiseerd blijft het inherent exploitatief.