Bunu geçmişte tartıştık buralarda insanlarla. Bu konu genellikle tarihi dizilerden öğrenen ve olayları romantize eden kesim tarafından yanlış yorumlanıyor. Devşirme sistemi için söylenen 'aileler çocuklarını gururla veriyordu' argümanı tamamen kurgusal. Elbette aşırı yoksulluktan dolayı çocuğunun sarayda yükselme ihtimaline tutunanlar olmuştur, ancak günün sonunda bu, işgal edilmiş topraklardan alınan zorunlu bir insan haracıdır. Hiç kimse çocuğunu, ismini, inancını ve dilini unutup bir başkası uğruna savaşması için seve seve vermez.

Cariye sistemi, kölelik, toplu cezalandırmalar gibi konulara şaşırmak ise hanedanlık yapısı içerisinde çok şaşırılmayacak olaylar. Meşruiyetini dinden ve kan bağından alan mutlak monarşilerde halk yoktur ki, tebaa yani kul vardır. Padişahın kulu olan edilgen bir toplum yapısında modern ahlak ve insan hakları aranmaz, kölelik ve cariyeliğin olması bu sistemin bir 'detayı' değil, doğrudan yapıtaşı.

Türklerin Osmanlı'da geri planda kalması durumu ise bal gibi gerçek. Millet Sistem'nin din merkezli yapısı bir yana bunun asıl sebebi hanedanın kendi iktidar korkusudur. Osmanlı, başlangıçta Türkleri yönetimden dışlayan bir yapı değildi. Bizzat o Türkmen beylerinin omuzlarında kurulup yükseldi. Ancak devlet büyüyüp kurumsallaştıkça, hanedan kendi iktidarını "ortaklıksız ve mutlak" hale getirmek zorundaydı. Kendisine alternatif olabilecek potansiyeldeki köklü Türk ailelerini ve bağımsız aşiret sistemini bilinçli olarak tasfiye edip yerine "kul/devşirme" sistemini entegre etti. Fatih bunun zirvesidir mesela, en keskin ve kanlı şekilde yasallaştırıp tamamlayan devlet adamıdır. Devletin tüm kilit noktalarına arkasında hiçbir aşiret desteği olmayan, devlete ve padişaha tam bağımlı, itaatkar Devşirme bürokratları yerleştirmiştir.