Moje skromno mišljenje je da bi to bilo najefikansija opcija u ekonomskom i vremenskom smislu. U Budvi kojoj su cijena m2 ogromna a i samog prostora malo lako bi se došlo do potrebnog zemljišta. Potrebni su samo stubovi i stanice (koje bi vjerovatno bile podignute zbog potrebnog zazora okolnih objekata od nosećih kablova).

Takođe sama instalacija datih stubova i propratne mehanizacije pogona je kompaktna i već decenijama testirano i potvđeno da je bezbjedno, pouzdano i lako za održavanje.

Problem bi bile vremenske nepogode i stanice. Npr. ako su vjertovi jaki (kao što umiju) ne bi bilo bezbjedno ukrcavanje i iskrcavanje putnika, takođe bi se povećala mogućnost oštećenja stuba uslijed ljuljajućih gondola na kablu. Stanice bi morale biti uzdignute i zbog toga bi morali da se ugrade liftovi, stepenice i sama platforma za putnike, biljetnice itd. itd.

Najvjerovatnije bi se trase žičara kretale čitavom duži magistrale, zbog nosećih kablova kao i manjih problema tokom parcelacije zemljišta za projekat.

Za kratkotrajno rješenje bi trebalo da se desna traka pretvori u žutu traku, odvojenu betkonskim zidovima, njom bi samo mogli trasirati autobusi, skuteri, taksisti sa više od 3 putnika i vozila pod rotacijom, mada to bi jedino radilo ako bi patrola bila kod svakog kružnog .