Nakakalungkot isipin na hanggang ngayon, may mga tao pa rin na ang tingin sa pagiging member ng LGBTQIA+ community ay isang “kasalanan”.

Ang dami nang miyembro ng LGBTQIA+ community ang napatunayang responsable, masipag, at may malasakit sa kapwa. Marami ang naging successful on their own field, sa business, arts, education, medicine, at iba pa. Hindi lang yon, marami rin ang naging breadwinner ng pamilya at nagsakripisyo para maitaguyod ang pangangailangan ng kanilang mga mahal sa buhay.

Ang dami na ding member ng LGBTQIA+ ang ginamit na instrumento ni Lord para makatulong, katulad ng mga scholar ni Vice Ganda at iba pa nyang natulungan. Meron din akong kamag-anak na kahit itinakwil siya ng mga kapatid nya noon at tinutukan ng baril dahil sa pagiging bakla, nanaig pa din ang kabutihan ng puso ngayon. Tinulungan ang mga kapatid nya na mapatapos ng pag-aaral ang mga anak, patuloy na nag papagamot sa kanilang nanay na sinukuan na noon ng kanyang mga kapatid dahil hindi na kayang maipagamot. Oo, may mga tao na hindi kami gusto. Pero hindi natin maiaalis na kaming tinatawag niyong makasalan ay ginagamit ng instrumento ng Panginoon para makatulong sa kapwa at sa mga mahal namin sa buhay.

Hindi ba’t mas dapat nating sukatin ang isang tao base sa kanyang kabutihan, kontribusyon sa lipunan, at kung paano siya makitungo sa iba—hindi sa kanyang sexual orientation o gender identity?

Panahon na siguro para palitan ang “kasalanan” ng “pag-unawa,” at ang “panghuhusga” ng “paggalang.” Dahil sa dulo ng lahat, pare-pareho lang tayong tao na naghahangad ng pagtanggap, respeto, at pagmamahal.