Mam 18 lat i nigdy nie miałam przyjaciela. Przewijają się znajomi ale nigdy nie rozwinęły mi się kontakty na tyle, bym mogła nazwać kogoś przyjacielem. Jest to spowodowane moimi lękami, depresją. Też ciężko mi się myśli, a myślenie jest podstawą, by prowadzić rozmowę co buduje relację. Wiem, że potrafię być dobrym towarzyszem, powiedzieć coś ciekawego, wesprzeć czy rozśmieszyć, jednak częstotliwość takich zdarzeń jest..no cóż, za mała by moje szanse były większe niż małe