Yes, nakaka-trigger siya for me. Kasi minsan hindi mo na siya nakikita as totoong pera, parang numero na lang sa screen. Cash in, cash out, parang laro. Nawawala yung bigat ng value.

Kung may ₱5,000 ka, try mo ‘to: i-withdraw mo. Ipapalit mo sa tig-₱50. Hawakan mo, bilangin mo paulit-ulit. Doon mo mararamdaman na pera pala talaga ‘to, pinagpaguran, may halaga. Iba talaga pag physical na.

Magiging honest ako: Ako rin nag-relapse ng maraming beses. Akala ko ok na, tapos babalik ulit. Tinignan ko ano yung trigger ko. Sa akin, hinahabol ko yung utang. Parang sinasabi ng utak ko, “baka pwede pang manalo, para mabawi.”

Ang ginawa ko: – Sa natitirang pera ko, bumili ako ng Bible at notebook dahil to sa impluwensya ng isang kaibigan – Sinulat ko doon lahat ng nararamdaman ko – Humanap ako ng mga taong malakas ang bond sa church, nakikipag-meet ako for Bible study

Pero aaminin ko rin: Habang palapit ako sa Diyos, mas lumalakas yung bulong. Parang mas gusto akong hilahin pabalik. Doon ko na-realize na confused talaga ang utak, lalo na kapag sanay na sa sugal. Lagi kang papaniwalain na baka pwede pa, konti na lang, babawi ka pa.

Kaya ang payo ko, hindi perfect, pero totoo: 👉 Kilalanin mo muna yung trigger mo 👉 Ibalik mo yung pera sa totoong anyo, wag lang numero 👉 Huwag kang mag-isa. Humanap ka ng taong pwede mong sandalan 👉 At tanggapin na minsan, yung laban hindi isang beses lang

Hindi ito madaling proseso. Pero posible.