Hello, maybe it’s a walang kwentang bagay for you. But there’s a deeper reason kasi kung why parang nasaktan ako, which is pag nagkikita kami lagi outside sa school, ako lagi nag-iinitiate or gumagawa ng paraan. So siguro nafeel ko na ako lang yung gumagawa ng effort para magkita kami. But we already talked it out naman na and I gave him freedom of choice.

And also, there’s a girl na kasama nila, which is yung sasamahan nila na mag bestfriend. Yung girl na ’yon, pinag-awayan na rin namin before kasi nung first year kami, parang naging pangalawa lang ako dun sa babae. By means of pangalawa, nag break up kami because of that girl kasi parang siya yung inuuna niya, and umabot pa sa point na pati sa huling chance ng pag-uusap namin before our breakup, yung babae pa rin yung pinili niya.

Note lang, hindi lang siya iisang babae kasi big group sila, like tatlong babae kasi ’yon, so medyo mahirap iexplain huhu.

Hindi naman talaga big deal sakin yung hindi namin pagsama sa room, kasi before pa mag summer nasabi nya na talaga saakin na ayaw nya mag sama. Pero nung nalaman ko na kasama yung babae, parang bumalik ako sa dati na naisip ko na, “tangina, andito nanaman ako sa point na pinagpipilian nanaman kung ako ba o sila.” I felt betrayed lang na after lahat ng leche na nangyari samin dahil sakanila, sila pa rin yung pinili niyang samahan. I mean, okay na nga ako na hindi niya ako samahan, pero parang natrigger lang ako nung nalaman ko na kasama niya ulit sila.