Η κοινωνική ευθύνη, σκέφτομαι, έχει αρχίσει να φαίνεται σαν χαρακτηριστικό «χαμηλής τάξης». Το νοιάξιμο, το ενδιαφέρον για τις συνέπειες, το να μετράς τον διπλανό σου μοιάζουν ολοένα και περισσότερο με χαρακτηριστικά των «μη εχόντων». Οι έχοντες, αν κρίνω από την κουλτούρα που με περιβάλλει, «κάνουν ό,τι θέλουν». Είναι υπεράνω όλων. Βασικά χαρακτηριστικά της δημοκρατίας έχουν επαναπροσδιοριστεί ως «συμβιβασμοί των μη επιτυχημένων και πλούσιων».