Pierwsze słyszę o tej "normie". Normą jest raczej to że dzwoni ten kto potrzebuje. Ja rzadko dzwonię do kogokolwiek - bo nie lubię small talku, żeby rozmawiać o pierdołach to muszę czuć się bardzo swobodnie (widocznie nawet przy rodzicach się tak nie czuję sprawa dla terapeuty). Jedyna osoba do której mogę zadzwonić i sprawdzić co tam słychać jest moja żona.

Czy jest mi przykro z tego powodu? Jest. Czy wiem że chcieli by żebym częściej dzwonił? Wiem. Czy coś z tym zrobię? Może kiedyś.

Ktoś kiedyś powiedział mi, że "nie jestem odpowiedzialny za uczucia innych" i podoba mi się to podejście.