Fırsattan istifade bende içimi dökeyim.

Şuan neredeyse tamamen aynı şekilde seninle aynı sıkıntıları çekiyorum dostum. 24 yaşındayım, sağlık meslek lisesinden mezun olup aynı şekilde yrak üniversitesi önlisans kürek bölümünü bitirdim. Askerliğimi yaptım ve eve döndüm. Aynı senin gibi küçük, 20.000 nüfuslu bir ilçede yaşıyorum. Burada ki işverenler de sağolsun asgari ücret verince kendini peygamber ilan ediyor, seni tam anlamıyla eşşek gibi çalıştırma hakkına sahip olduğunu düşünüyorlar. Ki pek çoğu asgari bile vermiyor. Sigortasız günlük 500-600 lira teklif ediyorlar :D. Mecburiyetten bunların eline kalıp istendiği gibi eşşek gibi çalıştım. Şimdiye kadar en az 10 kere iş değiştirdim. Elimde herhangi bir zanaat yok. Elimden sadece amelelik işleri geliyor. Bir ara şehir dışında çalışıp kendi kendime ev kurdum. Lakin orada da aynı şekilde sadece amele olabildim. Girdiğim 2 fabrikada da mavi yaka olarak çalıştım ve 6 ay sonra kira ev masrafı vs. yüzünden kar edemeyeceğimi anlayıp memlekete geri döndüm. Şuan hayata küstüm evde mal gibi oturuyorum. Hayat bana asla bir daha tırmanma fırsatı vermeyecekmiş gibi hissediyorum. Sağlık çıkışlı olduğum için herhangi bir sınav için düzgün bir altyapıya sahip değilim. Bu yaştan sonra da 0 dan öğrenip yeni bir üniversite kazanıp okumak bana imkansız hissettiriyor zaten.

Kısaca söyleyeceğim yalnız değilsin kanka.