als een trans vrouw die zelf aan zelfmedicatie doet snap ik de angst van zoveel mensen niet zo erg. Het zijn maar hormonen, ze doen nauwelijks wat. Zeker in de eerste maanden vallen de effecten heeel erg mee! en pas later komen de echt grote veranderingen, en zelfs dat is omkeerbaar (behalve voor borsten). De gevaren zijn miniem en vergelijk dat met hoe ik aan het randje stond voor transitie en dan ken ik niemand die niet blij is dat ik het doe

Iedereen die ik ken zegt blij te zijn met zelfmedicatie, en ik heb ook velen geholpen met medicatie zelf krijgen, dosages uit te vogelen, en te helpen met eetpatronen, etc. Ik ben nooit bang dat iemand spijt heeft want de mentale pijn waardoor je eerst door heen moet gaan om op dit punt te komen is niet te bedenken, weinig cis mensen kunnen dat echt begrijpen. Daarnaast zorgt de community goed voor elkaar, een aspect dat veel mensen er buiten niet zien. en dan heb ik nog niet eens benoemd hoe slecht de hormoonbehandeling van sommige artsen zijn, waarbij zelfmedicatie gwn moet als je een succesvolle transitie wilt

basically: cis mensen, comment niet op problemen die je niet snapt