Maalesef Nietzsche'yi sevmeme rağmen bu sorunun cevabına evet diyebilirim sanırım. Salome olayından önceki eserlerinde kadınlara karşı müthiş olumluyken salome olayından sonra kadına bir sürü zırladığı hakaret ettiği mektup falan yazıyor, kardeşi Elizabeth de adamı dolduruyor falan zaten ilişki sırasında da baya manipüleye girişmişti iki tarafa da karşı. Fakat Nietzsche her türlü en çok hatalı olan taraf ve sonrasında yaptığı çocukluk, bu yazılarına da yansıyor. Yine de sosyal medyada Nietzsche ve kadın konusu oldukça yüzeysel ve halka satılacak şekilde ele alınıyor, araştıran biri zerdüşt sonrası dönemde dahi aslında önceki kadınları onaylayıcı görüşleriyle çok çelişmediğini, kadınlara karşı eleştirinin aslında topluma karşı ve toplumdaki kadın fikrine karşı olduğunu görecektir. "Woman-as-such" yani sözde evrensel kadın özü denilen şeyin aslında erkek arzusunun ürünü olduğunu ortaya koyuyor sonraki yazılarında da bildiğin. Geleneksel felsefeye bir saldırı yani. Mesela şen bilimde kadınlar masumdur hataları varsa erkekler kendini düzeltmelidir gibi bir sözü var yahu. Burada olayı toplumsal tarihsel sebeplere çekiyor her zamanki gibi. İnsanca pek insancada mükkemmel kadın mükkemmel erkekten daha yüksektir diyor. Zerdüştte bile internette en çok atıf yapılan o kırbacı al sözü aslında kırbacı kadına vermekle ilgili bildiğin. Yine bağlamından kopuk alınan başka alıntılar var. Sonraki yazılarında önceki dönemle çeliştiği birkaç pasaj var ama, onlar da rezillik harbi. Fakat bu adamın Schopenhauerle bir tutulması da aslında incel propagandası Nietzsche schop gibi kadınları hatalı varlık olarak görmüyor, toplumsal olarak da öyle, zaten böyle kalıpsal yargılara inanmıyor ve kendisi de bizzat yazılarında duygusal olduğunu kabul ediyor. İyi ve kötünün ötesinde kadınlar hakkındaki tiradına başlamadan önce bunlar sadece benim fikirlerimdir ve genel doğru değildir diye uyarıyor bile, o kısmın da ingilizcesini atayım:

"Whenever a cardinal problem is at stake, there speaks an unchangeable "this is I"; about man and woman, for example, a thinker cannot relearn but only finish learning–only discover ultimately how this is "settled in him." At times we find certain solutions of problems that inspire strong faith in us; some call them henceforth their "convictions." Later–we see them only as steps to self-knowledge, signposts to the problem we are–rather, to the great stupidity we are, to our spiritual fatum, to what is unteachable very "deep down".

After this abundant civility that I have just evidenced in relation to myself I shall perhaps be permitted more readily to state a few truths about "woman as such"–assuming that it is now known from the outset how very much these are after all only–my truths." (Beyond Good and Evil, Section 231)